Yargıtay 17. Ceza Dairesi
2017/3172 E., 2017/10886 K. · 2 Ekim 2017
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 17. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2017/3172 |
| Karar no | 2017/10886 |
| Karar tarihi | 2 Ekim 2017 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 163, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 141 ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 762 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Yüksek Daire kararında haklı olarak belirtildiği şekilde 5237 sayılı yasanın 163/3 maddesinde düzenlenen karşılıksız yararlanma suçu, " abonelik sistemine göre yararlanılabilen" enerji kapsamında olmadığı için oluşmaz ise de, enerjinin mülkiyet hakkına konu edilebilecek mal kapsamında olduğu için hırsızlık suçunun basit halinin oluşmasına yasal bir engel bulunmamaktadır. Zira, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 762. maddesine göre, taşınır mülkiyetin konusu nitelikleri itibariyle taşınabilen maddi şeyler ile edinmeye elverişli olan ve taşınmaz mülkiyetinin kapsamına girmeyen doğal güçlerdir.Türk Medeni Kanunu'nun bu düzenlemesi kapsamında elektrik enerjisi de "doğal güç" kavramı içerisine girmekte ve hırsızlık suçunun konusunu oluşturmaktadır.Nitekim, Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 2013/30057 Esas ve 2014/35164 Karar, 2013/20242 Esas ve 2014/32477 Karar, 2014/8008 Esas ve 2014/24124 Karar sayılı ilamlarında da bu şekilde sonuca varılmış, Yüksek 2. Ceza Dairesi ise, 2015/14039 Esas ve 2015/20104 Karar sayılı ilamında farklı bir sonuca ulaşmıştır. Doktrinde de,eşya hukuku alanında elektrik enerjisi "doğal güç" dolayısıyla " mal " kavramı içerisinde mütalaa edilmektedir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 163
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 141
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 762
- 6352 sayılı Kanun m. 105
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 62
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 308
- 6352 sayılı Kanun m. 83
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 688
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 701
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 767
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 973
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 142
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.