İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 19. Hukuk Dairesi

2014/6445 E., 2014/10354 K. · 2 Haziran 2014

Künye

MahkemeYargıtay 19. Hukuk Dairesi
Esas no2014/6445
Karar no2014/10354
Karar tarihi2 Haziran 2014

Konu

Bu kararda 4458 sayılı Gümrük Kanunu m. 70 ve 4458 sayılı Gümrük Kanunu m. 164 anılmaktadır.

Karardan

Davalı vekili, müvekkilinin ithal edeceği eşyayı gümrük işlemlerini yapıncaya kadar davacıya ait antrepoya bıraktığını, ancak eşyanın TSE'ye uygun olmadığının tespit edilmesi üzerine gümrük müdürlüğüne 25/04/2007 tarihinde dilekçe gönderilerek ithali mümkün olmayan bu eşyanın gümrüğe terk edilmesinin talep edildiğini, hatta gümrüğe terk edilene kadar geçen süre zarfındaki ardiye ücreti için fatura bedeli olan 270,00 TL'nin de ödendiğini, oysa davacının gümrük mevzuatı dahilinde takip etmesi gereken hususları ihmal ettiğini, antrepoda bulunan eşya için Gümrük Kanunu'nun 70/2 maddesi uyarınca rejim beyanında bulunulmasından itibaren işlemlerin 30 gün içinde tamamlanmaması halinde eşyanın otomatikman devlet malı olduğunu, eşya üzerinde müvekkilinin hak ve sorumluluğu kalmadığını, bundan sonra yapılacak işlemlerin Tasfiye Yönetmeliği'nin 4.maddesi uyarınca gümrük idaresi ve antrepo tarafından yapılması gerektiğini, antrepo işleticisinin stok kayıtlarını tutma zorunluluğu olduğundan her yıl sonunda kayıtlarını gümrük idaresindeki kayıtlarla karşılaştırarak sayım ve devir yapmak zorunda olduğunu, eşyanın uzun süre bekletilip tasfiye işleminin 15/02/2011 tarihinde gerçekleştirilerek müvekkilinden alacak talebinde bulunulmasının dürüstlük kuralına da aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.