Yargıtay 19. Hukuk Dairesi
2016/12146 E., 2017/6981 K. · 17 Ekim 2017
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 19. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2016/12146 |
| Karar no | 2017/6981 |
| Karar tarihi | 17 Ekim 2017 |
Konu
Bu kararda 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 89, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 31 ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 33 anılmaktadır.
Karardan
Mahkemece toplanan delillere, bilirkişi raporuna göre, alacak haczi yapıldığı tarihte davacı şirketin takip borçlusu ... Ltd. Şti.'ne borcu olmadığı, bilakis 288.997,08 TL eskiden intikal eden alacağı olduğu, davacı tarafın usulune uygun tutulmuş kayıtlarının davacının borçlu olmadığına ispata yeterli görüldüğü, alacak haczine yönelik yapılan kabul beyanlarının bir dalgınlık eseri yapılmış beyanlar olduğu, yapılan hatadan dolayı davacının üçüncü kişinin borcunu üstlendiği yahut ödemeyi kabul ettiğinin söylenemeyeceği, davacı iradesinin bu yönde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava davalı ... Ltd. Şti.'nden alacaklı olan ... tarafından İİK 89. maddesi uyarınca gönderilen haciz ihbarnamesine karşı davacının 30.06.2014 tarihinde bildirdiği 20.624 TL borçlu olduğuna dair beyanı açıklamada yanılma iddiasına dayalı bir davadır. Davacı taraf kendisine gönderilen haciz ihbarına süresi içinde takip borçlusuna borçlu olduğunu bildirmiştir. TBK'nun 31. maddesinde açıklamada yanılma şartları, TBK 33. maddesinde iletmede yanılma hususları düzenlenmiş olup davacının dava dilekçesinde ileri sürdüğü sebeple yasanın öngördüğü şartları taşımadığı ve bu nedenle davanın reddi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü doğru görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.