Yargıtay 19. Hukuk Dairesi
2014/616 E., 2014/11367 K. · 17 Haziran 2014
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 19. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2014/616 |
| Karar no | 2014/11367 |
| Karar tarihi | 17 Haziran 2014 |
Konu
Bu kararda 4458 sayılı Gümrük Kanunu m. 101 anılmaktadır.
Karardan
Dava, ardiye ücretinin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Davalı vekili, müvekkilinin antrepoya saklama ücreti talep edilen mal teslim etmediğini, davanın zamanaşımına uğradığını, eşyanın antrepoda sınırsız süreyle kalamayacağını, en azından her yıl ardiye ücretinin tahsili gerektiğini, ancak davacının 2003 yılında kendisine teslim edildiğini iddia ettiği mallara ilişkin olarak uzun süre geçmesine rağmen saklama ücreti talep etmediğini, halbuki 30 gün içinde işlem görmeyen malların tasfiye edilmesi gerektiğini, gerekli özeni göstermeyen davacının zararın artmasına neden olduğunu, özellikle malların patlayıcı nitelikte olması nedeniyle uzun süre antrepoda kalamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, konşimentoda davalı şirketin alıcı olarak gözüktüğü, dolayısıyla davalı şirketin malın sahibi olduğu, Gümrük Kanunu' nun 101' inci maddesine göre bekleme süresine ilişkin bir sınır bulunmadığı, tasfiye konusunda ise antrepo işleticisinin bir görev veya sorumluluğunun bulunmadığı, dolayısıyla eşyanın depodan çıkış tarihine kadar işleyecek saklama ücretinden davalı şirketin sorumlu olduğu, davalının dilediği zaman beyannamesini iptal ederek malları gümrüğe terk etmek hakkı bulunmasına rağmen bu hakkını kullanmadığı, bu nedenle antrepo işlerinin zararın artmasına neden olduğu şeklindeki savunmaya itibar edilmeyeceği, taraflar arasında ayrıca yapılmış bir ardiye sözleşmesi bulunmadığından saklama ücretinin antrepo tarifesine göre belirlenmesi gerektiği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili ile fer' i müdahiller vekili temyiz etmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.