İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi

2017/4052 E., 2017/14040 K. · 30 Ekim 2017

Künye

MahkemeYargıtay 8. Hukuk Dairesi
Esas no2017/4052
Karar no2017/14040
Karar tarihi30 Ekim 2017

Konu

Bu kararda 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 366, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 269 ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 315 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Davacı vekili; borçlu aleyhine ödenmeyen kira alacakları için haciz ve tahliye istekli takip başlattıklarını, ödeme emrinin tebliğine rağmen borçlunun yasal 7 günlük sürede itiraz etmediği gibi 30 günlük sürede borcun tamamını ödemediğini belirterek davalının mecurdan tahliyesini talep etmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı asil tarafından temyiz edilmiştir. Davacı vekili, davalı hakkında 01.01.2010 başlangıç tarihli 3 yıl süreli kira sözleşmesine dayanarak, 18.09.2015 tarihinde tahliye talepli icra takibi başlatmıştır. Ne var ki davalı borçluya tahliye ihtarını içeren ödeme emri yerine (örnek 13), 7 günlük ödeme ve 7 günlük itiraz süresini içeren örnek 7 ödeme emri 06.10.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir. İcra İflas Kanunu’nun 269/1 maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken Türk Borçlar Kanunu’nın 315 ve 260. maddesinde yer alan otuz günlük ödeme ve yedi günlük itiraz sürelerinin ödeme emrinde açıkça yazılması zorunlu olup yasaya uygun olarak düzenlenmeyen ödeme emri hukuki sonuç doğurmaz. Hukuki sonuç doğurmayan ödeme emrine bağlı olarak tahliye kararı verilemez. Mahkemece, istemin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi hatalı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.