Yargıtay 13. Hukuk Dairesi
2016/7474 E., 2017/12111 K. · 5 Aralık 2017
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 13. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2016/7474 |
| Karar no | 2017/12111 |
| Karar tarihi | 5 Aralık 2017 |
Konu
Bu kararda 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 123, 4603 sayılı Kanun m. 4 ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 434 anılmaktadır.
Karardan
Dava konusu uyuşmazlık, kredi sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, 492 sayılı kanunun değişik 123/son maddesinde yargı harçlarından istisna olan işlemler açıklanmakla birlikte dava konusu uyuşmazlığın ise istisna kapsamına girmediği anlaşılmaktadır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 6.10.2010 gün, 2010/12-443 E, 2010/471 K sayılı kararı). 4603 sayılı kanunun 4. maddesindeki "bu kanun çerçevesinde yapılacak işlemler ve bu işlemlere ilişkin olarak düzenlenecek kağıtlar her türlü vergi, resim ve harçtan müstesnadır" düzenlemesi açıkça yargı işlemlerini kapsamamaktadır. Açıklanan nedenlerle, temyiz eden davalı banka tarafından peşin temyiz harcının alındığına dair dosyada herhangi bir bilgi ve belgeye rastlanmadığından, 26.1.1985 günlü 1984/5 esas ve 1985/1 sayılı Y.I.B. kararı uyarınca temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmemiş olduğundan harca tabi olmasına rağmen harç alınmadan temyiz defterine kayıt edilen temyiz dilekçesi hakkında HUMK.nun 434/3 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 123
- 4603 sayılı Kanun m. 4
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 434
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.