Yargıtay 8. Hukuk Dairesi
2017/15268 E., 2017/17085 K. · 19 Aralık 2017
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 8. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2017/15268 |
| Karar no | 2017/17085 |
| Karar tarihi | 19 Aralık 2017 |
Konu
Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 973, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 896 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 4 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Zilyetlik davalarının en belirgin özelliği Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi davada hakkın tartışma konusu olmaması ve davayı kazanma veya kaybetmenin mevcut olabilecek hak üzerinde herhangi bir etkisinin olmayışıdır. Bunun içinde bu tür davalarda mahkemenin zilyetliğin korunmasına ilişkin vereceği karar; sadece eski zilyetlik durumunun yeniden kurulmasını sağlamaya yöneliktir. Bu karar diğer tarafın mülkiyet yahut hak iddiasıyla dava açma hakkına dokunmaz ve üçüncü kişilerin o şey üzerinde hakları olmadığının kabulü şeklinde anlaşılamaz. Bahsi geçen zilyetlik davaları sonunda verilen mahkeme kararları tamamen geçici bir etkiye sahip olup; mülkiyet sorunu çözümlenmediğinden mülkiyet yönünden kesin hüküm teşkil etmezler. (HGK'nun 12.05.1982 gün, 1979/8-589 Esas, 1982/482 Karar) O halde, dava dilekçesindeki açıklamalar, davacının dava konusu taşınmazda ne ayni ne de kişisel hakkı söz konusu olmamasına göre, uyuşmazlığın zilyetliğin korunmasına yönelik TMK'nun 981 vd. maddeleri hükümleri çerçevesinde çözümlenmesi gereklidir. Zilyetliğin korunmasına ilişkin davalarda da görev; Sulh Hukuk Mahkemesine aittir. (HMK. m. 4./1-c). Görev hususu, kamu düzeni ile ilgili olup, yargılamanın her aşamasında Mahkemece kendiliğinden gözetilmesi gerekir. Mahkemece, dava dilekçesinin görev yönünden reddiyle, dosyanın talep halinde görevli ve yetkili Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde esasa ilişkin olarak davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 973
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 896
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 4
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 428
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 440
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.