Yargıtay 3. Hukuk Dairesi
2017/5600 E., 2017/13254 K. · 4 Ekim 2017
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 3. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2017/5600 |
| Karar no | 2017/13254 |
| Karar tarihi | 4 Ekim 2017 |
Konu
Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 319, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 428 ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 440 anılmaktadır.
Karardan
Dava, davalının kiracı olarak oturduğu taşınmazı, görmeye gelen 3. kişilere göstermediği ve bu şekilde TBK'nun 319. maddesi hükümlerine aykırı davranması nedeniyle davalının tahliyesi istemine ilişkindir. Davacı tarafından 30/06/2015 tarihinde ... 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/669 E sayılı dosyasında kiracının kiralaya verene kötü muamelesi hukuki sebebine dayanılarak açılan davada, tahliye kararı verilmiş ise de, davacıların aynı davada farklı tahliye sebeplerine dayanarak tahliye istemesinde ya da var olan davanın yanı sıra, başka bir sebebe dayanarak ayrı bir dava açmalarında bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Davacının kiracının kiraya verene kötü muamelesi hukuki sebebine dayanarak açtığı davanın daha önce sonuçlanmış olması henüz fiili tahliye gerçekleşmediğinden işbu davanın konusuz kalmasına gerekçe olamaz. Davacının işbu davayı açmasında da hukuki yararı bulunmaktadır. Açıklanan nedenlerle mahkemece iş bu dava hakkında davanın esası incelenerek olumlu yada olumsuz bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 319
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 428
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 440
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.