Yargıtay 22. Hukuk Dairesi
2015/19041 E., 2017/24758 K. · 13 Kasım 2017
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 22. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2015/19041 |
| Karar no | 2017/24758 |
| Karar tarihi | 13 Kasım 2017 |
Konu
Bu kararda 5620 sayılı Kanun m. 1 ve 5620 sayılı Kanun m. 3 anılmaktadır.
Karardan
Davacının 2006 yılında raporlu olduğu 50 günlük sürenin aynı yıldaki çalışma süresinden sayılması ve çalışma süresine eklenmesi talebiyle ...3. İş Mahkemesine açtığı 2014/359 Esas 2014/788 Karar sayılı kararın Dairemizin 24/11/2014 tarih 2014/32281 Esas 2014/32913 Karar sayılı ilamı ile bozma sonrasında onandığı anlaşılmaktadır. Temyiz incelemesinden geçerek onanan söz konusu mahkeme kararında, yukarıda belirtilen 5620 sayılı Kanunun 1. maddesinin son bendine vurgu yapılarak 2006 yılında raporlu olduğu 50 günlük sürenin aynı yıldaki çalışma süresinden sayılması ve çalışma süresine eklenmesine karar verilmiştir. Ancak, söz konusu tespit talebi ile iş bu dosyamızdaki tazminat talebinin içeriği ve dayanağını oluşturan 5620 sayılı Kanunun 1. maddesinin 2. bendinde “2006 yılındaki çalışma sürelerini aşmamak kaydıyla” şeklinde öngörülen azami sürenin varlığı karşısında, davacı isteminin yerinde olmadığı anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.