Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2015/3561 E., 2018/77 K. · 24 Ocak 2018
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2015/3561 |
| Karar no | 2018/77 |
| Karar tarihi | 24 Ocak 2018 |
Konu
Bu kararda 4857 sayılı İş Kanunu m. 8, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 114 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 115 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Ürün kirası ile iş sözleşmesi ayrımında uyuşmazlıklar genellikle özel taksi sahibi ile şoförü arasında ortaya çıkmaktadır. Burada ayrımı belirleyecek önemli iki kritere değinmek gerekir. İlki bağımlılık, diğeri ise ekonomik riskin kimde olduğudur. Ancak bağımlılık var ise ekonomik riskin şoförde olmasın sonuca etkili değildir. Taksi sahibi taksi şoförüne aracı, günün belirli bir saat diliminde tahsis ediyor ve bu tahsis dönemi içinde işçinin iş görme edimini ne şekilde ifa ettiğine, hatta taksiyi kullanıp kullanmadığına dahi karışmıyorsa, taksi şoförü taksi sahibinden işin yürütümüne ilişkin hiçbir emir ve talimat almıyorsa, çalışma zamanını serbestçe organize edebiliyorsa taksi sahibi ile şoför arasında bağımlılık unsurunun gerçekleştiğinden sözedilemez(Aynı düşünce de Yenisey K.D., Bireysel İş İlişkisinin Kurulması ve İşin Düzenlenmesi, Yargıtay’ın İş Hukukuna İlişkin Kararlarının Değerlendirilmesi 2006 Tebliği). Bu dönemde araçta meydana gelecek zararda ekonomik riskte şoför de ise arada iş ilişkisi bulunmadığı, ilişkinin ürün kirası olduğu kabul edilmelidir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 8
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 114
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 115
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 393
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 270
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 357
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 33
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 19
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 2
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 32
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 229
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 818
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.