İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi

2015/11024 E., 2015/12761 K. · 16 Haziran 2015

Künye

MahkemeYargıtay 2. Hukuk Dairesi
Esas no2015/11024
Karar no2015/12761
Karar tarihi16 Haziran 2015

Konu

Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 352, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 354 ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 355 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Olayda ergin çocuk zihinsel özrü sebebiyle kısıtlanmış, vesayet altında değil, velayet altına konulmuştur. Bu halde vesayete ilişkin hükümler değil, velayet hükümleri uygulanır. Davacı veli, özürlü olması sebebiyle kısıtlanan velayeti altına bırakılan çocuğu için araç alacağından bahisle mahkemeden izin talebinde bulunmuştur. Velayete ilişkin hükümler gereği bu hakka sahip olan ebeveyn çocuğun mallarını yönetme hakkına sahip ve bununla yükümlüdürler. Kural olarak hesap ve güvence vermezler (TMK.md.352/1). Velayet hakkına sahip olan anne veya baba kusurları sebebiyle velayeti kaldırılmadıkça çocuğun mallarını da kullanabilirler (TMK.md.354). Çocuk mallarının gelirlerini öncelikle çocuğun bakımı, yetiştirilmesi ve eğitim için; hakkaniyete uyduğu ölçüde de aile ihtiyaçlarını karşılamak üzere sarfedebilirler (TMK.md.355). Olayda, alınacak araç bedeli çocuğun malvarlığından karşılanacağı ifade edildiğine göre, özürlü ergin çocuğun bakımı, yetiştirilmesi ve eğitimi için zorunluluk varsa hakim anne ve babaya belirli miktarda çocuğun mallarına başvurma imkanı tanıyabilir (TMK.md.356). Talebin açıklanan yasal hükümler çerçevesinde incelenip karara bağlanması gerekirken, yazılı gerekçeyle reddi doğru görülmemiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.