Yargıtay 20. Hukuk Dairesi
2015/14611 E., 2015/13044 K. · 23 Aralık 2015
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 20. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2015/14611 |
| Karar no | 2015/13044 |
| Karar tarihi | 23 Aralık 2015 |
Konu
Bu kararda 4787 sayılı Kanun m. 1, 4787 sayılı Kanun m. 4 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 21 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Aile Mahkemesince, ... esnasında ... takılan ziynetlerin örf ve adet gereği ve yerleşik yargı uygulamaları gereğince ... yapılan bağış niteliğinde olduğu, bu nedenle ziynetlerin iadesi talebinin nitelik itibariyle bağışlamadan rücu davası olduğu, bu davanın aile mahkemesinin görevine girmeyip asliye hukuk mahkemesi görev alanına girdiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir. Asliye Hukuk Mahkemesi ise, taraflar arasındaki boşanma davasının devam ettiği, bütünlük teşkil eden bu ihtilafın ayrılmasının usûl ekonomisiyle bağdaşmadığı, davanın kül halinde aile mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesi ile karşı görevsizlik kararı vermiş, kararlar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir. Somut olayda, tarafların dava tarihi olan 12/03/2013 tarihinden sonra 26/02/2015 tarihli mahkeme kararı ile boşandıkları, davacı tarafından, kendisine ... sırasında takılan ziynet eşyasının iadesinin istendiği anlaşılmaktadır. Taraflar arasında, TMK uyarınca kurulmuş bir evlilik birliği bulunduğu, iadesi istenen ziynet eşyasının, ... törenlerinde ve müşteki çocuk için takıldığı anlaşılmakla, 4787 sayılı Kanunun 1-4 ve TMK'nın aile hukuku ve mal rejimine ilişkin hükümlerinin tatbiki gerektiğinden, davada görevli mahkeme aile mahkemesidir. Bu durumda, uyuşmazlığın aile mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.