Yargıtay 10. Hukuk Dairesi
2015/1212 E., 2015/8395 K. · 30 Nisan 2015
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 10. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2015/1212 |
| Karar no | 2015/8395 |
| Karar tarihi | 30 Nisan 2015 |
Konu
Bu kararda 6111 sayılı Kanun m. 20, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3 ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 438 anılmaktadır.
Karardan
Dava, Kurum işleminin iptali ve borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, uyulan bozma ilâmı uyarınca konusuz kalan davada karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 6111 sayılı Kanunun ''Diğer Hükümler'' başlıklı 20'nci maddesinin 5. fıkrası hükmü gereğince dava konusu borcun 6111 sayılı Yasa kapsamında ödenmesi yada ödenmeye başlanması nedeniyle dava konusu kalmadığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına şeklinde verilen kararlarda, davacı aleyhine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken; davalı lehine maktu vekalet ücreti takdiri usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki, bu konunun düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6111 sayılı Kanun m. 20
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 438
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.