Yargıtay 18. Ceza Dairesi
2016/372 E., 2018/1797 K. · 14 Şubat 2018
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 18. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2016/372 |
| Karar no | 2018/1797 |
| Karar tarihi | 14 Şubat 2018 |
Konu
Bu kararda 6222 sayılı Kanun m. 20, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 125 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 86 anılmaktadır.
Karardan
A- Sanık ...’in mağdur ...’a karşı yaralama eylemine ilişkin verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı yalnızca itiraz yolu açık olup, yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu, Anlaşıldığından, O Yer ve Üst Cumhuriyet Savcısının tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, B- Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyize gelince; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın, olay günü ... spor ve ... spor Kulüpleri arasında oynanan futbol karşılaşmasında hakem olarak görev yapan ve 6222 sayılı Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/1. maddesinde düzenlenen "Spor müsabakalarında görev yapan hakem, gözlemci ve temsilciler bu görevleriyle bağlantılı olarak kendilerine karşı işlenen suçlar bakımından kamu görevlisi sayılır." hükmüne göre kamu görevlisi sayılan mağdurlara karşı maç sırasında gerçekleştirilen eylemlerinin şikayete bağlı olmayan TCK'nın 125/3-a, 86/3-c maddelerine uyan suçları oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi, …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.