İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 19. Ceza Dairesi

2018/653 E., 2018/1644 K. · 19 Şubat 2018

Künye

MahkemeYargıtay 19. Ceza Dairesi
Esas no2018/653
Karar no2018/1644
Karar tarihi19 Şubat 2018

Konu

Bu kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 309, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 231 ve 298 sayılı Kanun m. 151 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Sanığın suç tarihinde Muş ili Malazgirt ilçesi İyikomşu köyünde gerçekleştirdiği seçim çalışmaları sırasında kürtçe dilinde konuşmalar yaptığı gerekçesiyle mahkumiyetine karar verilmiş ise de, suç tarihinden sonra 13/03/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6529 sayılı Temel Hak ve Hürriyetlerin Geliştirilmesi Amacıyla Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 1. maddesi ile değişik 298 sayılı Kanun'un "Propaganda Yayınlarına İlişkin Yasaklar ve Propagandada Kullanılacak Dil" başlıklı 58. maddesinin karar tarihi itibarıyla, "Propaganda için kullanılan el ilanları ve diğer her türlü matbuat üzerinde Türk Bayrağı ve dini ibareler bulundurulması yasaktır. Siyasi partiler ve adaylar tarafından yapılacak her türlü propaganda, Türkçe’nin yanı sıra farklı dil ve lehçelerde de yapılabilir." şeklinde olmakla, sanığın üzerine atılı bulunan suçun unsurları oluşmadığı cihetle, mahkumiyetine karar verilemeyeceği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.