Yargıtay 10. Hukuk Dairesi
2016/107 E., 2018/2608 K. · 27 Mart 2018
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 10. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2016/107 |
| Karar no | 2018/2608 |
| Karar tarihi | 27 Mart 2018 |
Konu
Bu kararda 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (mülga) m. 85, 4842 sayılı Kanun m. 33 ve 4842 sayılı Kanun m. 32 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Dosya kapsamı incelendiğinde, 01.11.1996 - 31.07.1998 ve 01.04.2007 - 08.05.2007 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamında isteğe bağlı sigortalılığı olan davacının, 10.09.1989 - 30.06.1990 ve 15.08.2005 tarihinden devam eden yine 506 sayılı Yasa kapsamında zorunlu sigortalılığının bulunduğu, 29.03.2007 tarihinde isteğe bağlı sigortalılık için kuruma başvuran davacının talebinin, 1080 gün prim ödemesi bulunmadığından bahisle reddedildiği, 18.04.2014 tarihli başvuru ile, Ağustos 1998-Nisan 2003 arasına ait isteğe bağlı sigortalı primlerini ödemek istediğini belirterek tarafına bu dönemler için prim tahakkuku yapılmasını istediği, davalı Kurum tarafından, 4842 sayılı Yasa ve 12/123 sayılı genelge gereği 03.11.2003 tarihinden önce ödenmeyen isteğe bağlı borçların ödenmesinin mümkün olmadığından bahisle talebin reddedildiği, söz konusu kurum işleminin yerinde olmadığından bahisle açılan işbu davada mahkemece, 4842 sayılı Yasa ile, sigortalılıkların sona ermesine ilişkin düzenlemelerin Anayasa’ya aykırılığından söz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, yine dosya kapsamından davacının 2003/7 ile 2003/9 dönemleri ve arasında da prim ödemelerinin bulunduğu anlaşılmıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (mülga) m. 85
- 4842 sayılı Kanun m. 33
- 4842 sayılı Kanun m. 32
- 4958 sayılı Kanun Geçici Madde 1
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.