Yargıtay 13. Hukuk Dairesi
2017/9819 E., 2018/4622 K. · 17 Nisan 2018
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 13. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2017/9819 |
| Karar no | 2018/4622 |
| Karar tarihi | 17 Nisan 2018 |
Konu
Bu kararda 6831 sayılı Orman Kanunu m. 51, 6831 sayılı Orman Kanunu m. 16 ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 51 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
14.07.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK’un 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 01.01.2016 tarihinden itibaren 2.190,00 TL'ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 23.02.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 2.190,00 TL'yi geçmediğinden HUMK’un 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6831 sayılı Orman Kanunu m. 51
- 6831 sayılı Orman Kanunu m. 16
- 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 51
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 427
- 5236 sayılı Kanun m. 19
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.