İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi

2018/3019 E., 2018/6937 K. · 21 Haziran 2018

Künye

MahkemeYargıtay 3. Hukuk Dairesi
Esas no2018/3019
Karar no2018/6937
Karar tarihi21 Haziran 2018

Konu

Bu kararda 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 43, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 438 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 370 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. 2-) Davalının ilam harcına ve davacı lehine hükmedilen vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince; 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 43/1 maddesi uyarınca yıllık kira bedeli tutarı harca esas alınır.Davaya dayanak 26.08.2013 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesinde yıllık kira bedelinin 20.000 TL olarak belirlendiği ve ayrıca davacı tarafından da dava dilekçesinde dava tarihi itibariyle yıllık kira bedelinin 20.000 TL olarak belirtildiği nazara alındığında Mahkemece , davalıdan yıllık kira bedeli olarak 240.000 TL üzerinden karar harcı alması ve davacı lehine bu miktar üzerinden vekalet ücretine hükmetmesi doğru değildir. Ancak, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği ve "hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından; hükmün, HUMK'nun 438/7, C2 hükmü ve 6100 Sayılı HMK 370/2 ek 3/1 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.