Yargıtay Büyük Genel Kurulu
2016/4 E., 2016/4 K. · 13 Mayıs 2016
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Büyük Genel Kurulu |
| Esas no | 2016/4 |
| Karar no | 2016/4 |
| Karar tarihi | 13 Mayıs 2016 |
Konu
Bu kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 47, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 46 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 48 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Kanunumuz burada hâkimin taraflardan birini kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olmasını bir hukukî sorumluluk hali olarak düzenlemiş bulunmaktadır. Hâkimin bu bent hükmüne göre hukuken sorumlu tutulabilmesi için kararın hukuka aykırı olması yeterli değildir. Hakim hukuka aykırılığı taraflardan birini kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle yapmış olmalıdır. Bundan başka kanunda belirtilmemiş olmasına rağmen, hâkimin kasten hukuka aykırı karar vermesi gerekir ki davacı tarafın eldeki davada ihbar edilen hakimlerin kasten hukuka aykırı karar verdiklerine dair bir delil ileri sürmediği gibi eldeki deliller ile de ispat edilememiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 47
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 46
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 48
- 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 106
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 574
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 49
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 115
- Anayasa m. 37
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 138
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 116
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 139
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 147
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.