Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
2011/23579 E., 2013/18090 K. · 12 Haziran 2013
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 9. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2011/23579 |
| Karar no | 2013/18090 |
| Karar tarihi | 12 Haziran 2013 |
Konu
Bu kararda 4857 sayılı İş Kanunu m. 17, 4857 sayılı İş Kanunu m. 109 ve 4857 sayılı İş Kanunu m. 24 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Davalı işveren küçük bir belde belediyesi olup, imzalanan toplu iş sözleşmesinde ihbar önelleri fahiş şekilde belirlenmiştir. Yasal ihbar önellerinin 6 katı kadar fazla önel öngörülmüştür ki, toplu iş sözleşmesinin anılan düzenlemesinin 4857 sayılı İş Kanununun 17. maddesinde korunmak istenen hukuki menfaatlerle de açıklanması mümkün değildir. Belirtmek gerekir ki, 4857 sayılı İş Kanununun 17. maddesinde ihbar önellerinin arttırılmasına dair bir üst sınır olmaması, bu artışın sınırsız olarak yapılabileceği şeklinde yorumlanmamalıdır. Aksine düşünce tarzı, toplu iş sözleşmesi ile ihbar önelinin 10 yıl olarak belirlenmesine ve uygulanmasına da imkan verebilir. Yine, işverence kötüniyete dayanan bir fesih durumunda hesaplanması gereken kötüniyet tazminatının tutarı da dikkate alındığında, toplu iş sözleşmesinde fahiş şekilde belirlenen ihbar önellerine hakimin müdahalesinin gerekliliği ortaya çıkmaktadır. Bunun karşısında yer alan sözleşme serbestisi ilkesi ile çözüme gidilmesi, zaman zaman hakkaniyete uygun olmayan sonuçlara yol açabilmektedir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 17
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 109
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 24
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 25
- 1475 sayılı İş Kanunu (mülga) m. 14
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 125
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 32
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 2
- Anayasa m. 53
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.