Yargıtay 3. Hukuk Dairesi
2018/1520 E., 2018/8632 K. · 18 Eylül 2018
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 3. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2018/1520 |
| Karar no | 2018/8632 |
| Karar tarihi | 18 Eylül 2018 |
Konu
Bu kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 110, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 4 ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 301 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Davada dayanılan ve hükme esas alınan 23.09.2011 tanzim ve 01.02.2012 başlangıç tarihli ve 10 yıl süreli kira sözleşmesi hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinin tarafı olan kiraya verenin mutlaka malik olması gerekmez. Kira sözleşmesi feshedilmediği veya sözleşmenin iptali davası açılmadığı sürece geçerlidir. Taraflar Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre tacir olup basiretli tacir gibi davranmak zorundadırlar. Davalı kiracı bir üniversitedir (vakıftır). Bu durumda taşınmazın mülkiyetinin ihtilaflı olması ve taşınmazda kamulaştırma şerhi olması sözleşmeyi geçersiz kılmayacağı gibi, davalı kiracının 05.03.2012 tarihli fesih bildirimi geçmişe etkili olmaz ancak ileriye doğru etkilidir. Bu nedenle Mahkemece, davalı kiracının kiralanan taşınmazları tahliye ettiği tarihe kadarki kira paralarından sorumlu olduğu dikkate alınarak davacının talepleri konusunda araştırma yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken hatalı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 110
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 4
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 301
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 319
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 440
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.