Yargıtay 11. Hukuk Dairesi
2010/10171 E., 2012/14474 K. · 27 Eylül 2012
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 11. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2010/10171 |
| Karar no | 2012/14474 |
| Karar tarihi | 27 Eylül 2012 |
Konu
Bu kararda 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu m. 68, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu m. 25 ve 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu m. 40 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Dava, davalının davacıdan izin almaksızın ve telif bedeli ödemeksizin davacı meslek birliği üyelerinin eserlerinin kablolu yayın vasıtasıyla yeniden umuma iletiminin gerçekleştirildiği iddiasına dayalı tecavüzün tespiti ve FSEK’nın 68. maddesi gereğince tazminat istemine ilişkin olup, Dairemizin 21.10.2005 tarih 7215/5336 nolu, 01.07.2007 tarih 14787/6668 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, esasen 5846 sayılı FSEK’nın 25/1. fıkrası anlamında bir yayıncı kuruluş olmayan ve sadece kablo TV işletmecisi olan davalının iletimine aracılık ettiği yayın kuruluşlarının gerçekleştirdiği TV yayınlarının içeriğinin oluşturulmasına katkısının olmaması, söz konusu yayınların içeriğini değiştirme olanağının bulunmaması ve özellikle yayında eser ve/veya bağlantılı hak sahiplerinin haklarının ihlal edilip edilmediğini önceden bilebilecek durumda olmaması nedeniyle, kendisine bir ihtar yapılmadığı sürece aynı Kanun’un 68. maddesine dayalı olarak talep edilen telif tazminatından doğrudan sorumlu tutulamaz. O halde, 5846 sayılı FSEK’nın 68. maddesi uyarınca davalının telif tazminatına dayalı sorumluluğuna gidilebilmesi kendisine uyuşmazlık konusu ihlale ilişkin bir ihtarnamenin tebliği ve buna rağmen ihlale devam edilmesi halinde mümkündür.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.