Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2012/8-869 E., 2013/375 K. · 20 Mart 2013
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2012/8-869 |
| Karar no | 2013/375 |
| Karar tarihi | 20 Mart 2013 |
Konu
Bu kararda 3402 sayılı Kadastro Kanunu m. 17, 3402 sayılı Kadastro Kanunu m. 14 ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 715 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bir yerin imar-ihya ile kazanılabilmesi için öncelikle taşınmazın orman sayılmayan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan arazilerden olması gerekir. Kamu hizmetine tahsis, hukuken olabileceği gibi fiilen de olabilir. Kamu hizmetine tahsis edilmeyen, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık, orman sayılmayan çalılık, makilik ve fundalık gibi topraklar imar ve ihyaya müsait olan yerlerdir. Makilik ve fundalık yerler orman toprağı ise imar ve ihya ile kazanılması mümkün değildir. Zira kanun koyucu Anayasa'nın 169 ve 170. maddelerini gözeterek ormanların imar ve ihya ile kazanılmasını yasaklamıştır. Aynı ilkenin bir sonucu olarak, 3402 sayılı Kanunun 16/A maddesinde belirtilen hizmet malları, 16/B maddesinde belirtilen orta malları, yollar, meydanlar ile 16/C ve 16/D maddelerinde belirtilen taşınmazların imar ve ihya ile kazanılması mümkün değildir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 3402 sayılı Kadastro Kanunu m. 17
- 3402 sayılı Kadastro Kanunu m. 14
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 715
- 3402 sayılı Kadastro Kanunu m. 33
- Anayasa m. 169
- Anayasa m. 170
- 3402 sayılı Kadastro Kanunu m. 16
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 713
- 6217 sayılı Kanun m. 30
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 429
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 440
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.