Yargıtay Ceza Genel Kurulu
2018/299 E., 2018/394 K. · 2 Ekim 2018
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Ceza Genel Kurulu |
| Esas no | 2018/299 |
| Karar no | 2018/394 |
| Karar tarihi | 2 Ekim 2018 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 289, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 52 ve 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 463 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Öte yandan, özel hukuka ilişkin hükümler TCK'nın 289. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suça konu fiilin kapsamının tayininde yol gösterici olmakla birlikte, gerek bu hükümlerde gerekse söz konusu suça ilişkin düzenlemede yediemine açıkça mahcuz malı başka yere götürmek suretiyle teslim etme görevinin yüklenmediği, ancak teslim edenin, mahcuz malı muhafaza edenin adresine başvurarak iadesini istemesine karşın, yedieminin iade etmemesi durumunda yükümlülüğüne aykırı davrandığı söylenebileceğinden, faile kanuna dayanmayan bir görev yüklenmesi, diğer bir ifadeyle, bu suçun maddi unsurunu oluşturan ve "mal üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunma" şeklinde tanımlanan fiilin kapsamını, mahcuz malı icra dairesi tarafından belirlenen satış yerine götürmemek biçiminde genişletmek; suç ve cezaların kanuniliği ilkesine aykırı olup bu eylemden ibaret ihmali davranışın teslim amacı dışında bir tasarruf olarak değerlendirilmesi de olanaklı değildir. Nitekim Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında da aynı sonuca ulaşılmıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 289
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 52
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 463
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 561
- 6763 sayılı Kanun m. 38
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 466
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 470
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 564
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 566
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.