Yargıtay Ceza Genel Kurulu
2017/483 E., 2018/427 K. · 16 Ekim 2018
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Ceza Genel Kurulu |
| Esas no | 2017/483 |
| Karar no | 2018/427 |
| Karar tarihi | 16 Ekim 2018 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 203, 4628 sayılı Kanun m. 2 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 247 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Ceza veya güvenlik tedbiri yaptırımı uygulanabilmesi için fiili kanunun "açıkça" suç sayması gerektiğinden, suç ve cezaların şekli bakımdan kanunla düzenlenmesi yeterli olmayıp, içerik bakımından da belirli amacı gerçekleştirmeye elverişli olmaları gerekir. Ceza hukukunda "belirlilik” ilkesi olarak tanımlanan ilkeye göre, suç ve ceza içeren kanun maddesinde hangi davranışların suçu oluşturduğunun açık ve anlaşılır bir biçimde tarif edilmesi, sınırlarının belli olması ve suç için uygulanacak ceza ile güvenlik tedbirlerinin gösterilmesi gerekmektedir. Belirlilik ilkesi, hukuksal güvenlikle bağlantılı olup birey hangi somut eylem ve olguya, hangi hukuksal yaptırımın veya sonucun bağlandığını bilmelidir. Birey ancak bu durumda kendisine düşen yükümlülükleri öngörebilir ve davranışlarını belirler. Hukuk güvenliği, normların öngörülebilir olmasını, bireylerin tüm eylem ve işlemlerinde devlete güven duyabilmesini, devletin de yasal düzenlemelerde bu güven duygusunu zedeleyici yöntemlerden kaçınmasını gerekli kılar.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 203
- 4628 sayılı Kanun m. 2
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 247
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 343
- Anayasa m. 38
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 2
- 4628 sayılı Kanun m. 1
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 62
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 58
- 6446 sayılı Kanun m. 2
- 6763 sayılı Kanun m. 38
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.