Yargıtay Ceza Genel Kurulu
2015/1066 E., 2018/373 K. · 25 Eylül 2018
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Ceza Genel Kurulu |
| Esas no | 2015/1066 |
| Karar no | 2018/373 |
| Karar tarihi | 25 Eylül 2018 |
Konu
Bu kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 231, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 309 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 168 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Kişiselleştirme nedenleri dikkate alınmaksızın yalnızca kanun yararına bozma nedeni doğrultusunda CMK’nın 309. maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca daha hafif cezaya doğrudan hükmedilmesi hâlinde, Özel Dairece verilen bu karara karşı yeniden kanun yararına bozma kanun yoluna başvurma imkânı bulunmamaktadır. Bu durumda, somut olayda hükmün açıklanmasının geri bırakılması, seçenek yaptırımlar ve erteleme hükümlerinin uygulanması yönünden diğer koşullarının oluşması, yine hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden "Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması" ve hapis cezasının ertelenmesi yönünden de "Suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması" şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediğine ilişkin değerlendirme yönünden davanın esası çözülmemiş olup CMK'nın 309/4-b maddesi kapsamında kanun yararına bozma nedenine göre hükmedilecek cezanın miktarı itibarıyla kişiselleştirme nedenlerinin uygulanması ihtimaline binaen gereğinin mahallinde yapılmasına karar verilmesi gerekeceğinden, CMK’nın 309. maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca daha hafif cezaya doğrudan hükmedilmesine ilişkin Özel Daire kararında isabet bulunmamaktadır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 231
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 309
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 168
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 142
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 43
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 50
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 62
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 223
- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu m. 23
- Anayasa m. 174
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 51
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.