İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi

2016/25007 E., 2018/11105 K. · 16 Ekim 2018

Künye

MahkemeYargıtay 2. Hukuk Dairesi
Esas no2016/25007
Karar no2018/11105
Karar tarihi16 Ekim 2018

Konu

Bu kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 102, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 104 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 92 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Tebligat Kanunu'nun 20, 21 ve özellikle tüzüğün 28. maddesi uyarınca muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek, beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de hu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen şekil geçerlilik koşuludur. Her ne kadar davalı erkek tarafından dava dilekçesinin usulsüz tebliğine rağmen dosyaya 12.10.2015 tarihinde cevap dilekçesi sunulduğu anlaşılmakla cevap dilekçesinin süresinde verildiğinin ve dilekçeler aşamasının tamamlandığının kabulü gerekmekte ise de, bu kez davalı tarafa yapılan ön inceleme duruşma günü tebliği usulsüz olup, davalı tarafın yokluğunda ön inceleme duruşması yapılarak tahkikat aşamasına geçilmiş, oradan da sözlü yargılama aşamasına geçilerek yine davalı tarafın yokluğunda yargılamaya devamla işin esası hakkında hüküm kurulmuştur. Bu husus davalının savunma hakkını kısıtlayan ve adil yargılanma hakkını etkileyen önemli bir usul hatasıdır.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.