Yargıtay Ceza Genel Kurulu
2015/442 E., 2018/533 K. · 15 Kasım 2018
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Ceza Genel Kurulu |
| Esas no | 2015/442 |
| Karar no | 2018/533 |
| Karar tarihi | 15 Kasım 2018 |
Konu
Bu kararda 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 493, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 142 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 150 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Öte yandan, Anayasa'nın 36. maddesinde yer alan; “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir” şeklindeki düzenlemenin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin, “Adil Yargılanma Hakkı”nı düzenleyen 6. maddesinin üçüncü fıkrasının (b) ve (c) bentlerinde; “Her sanık en azından aşağıdaki haklara sahiptir: a) … b) Savunmasını hazırlamak için gerekli zamana ve kolaylıklara sahip olmak, c)Kendi kendini savunmak veya kendi seçeceği bir avukatın yardımından yararlanmak ve eğer avukat tutmak için mali olanaklardan yoksunsa ve adaletin selameti gerektiriyorsa mahkemece görevlendirilecek bir avukatın para ödemeksizin yardımından yararlanabilmek” biçimindeki düzenleme ile birlikte değerlendirilmesi neticesinde varılması gereken sonuç; savunma hakkının temel insan hakları arasında yer alan hak arama hürriyetinin gereği olduğu, avukat tutma hakkının da savunma hakkından ayrı düşünülemeyeceği gerçeğidir. Bu durumda mevzuatımızda zorunlu müdafilik sistemini öngören yasanın amacı, kendisini savunmak için yeterli maddi olanağı bulunmayanların bu hakkı kullanamamalarından kaynaklanabilecek olası hak kayıplarının önlenmesi ve bu suretle savunma hakkının etkin kullanılabilmesinin sağlanarak adil yargılanmanın gerçekleştirilmesidir. Bunun doğal sonucu olarak, parası bulunan sanık nasıl ki vekâletname verdiği avukatı serbestçe tayin edebiliyorsa, parası olmayan sanığın da aynı şekilde avukatını serbestçe belirleyebilmesi, en azından kendisine tayin edilen avukatı beğenmediğinde değiştirme hakkının bulunması gerekir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 493
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 142
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 150
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 168
- 5252 sayılı Kanun m. 9
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53
- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun m. 98
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 116
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 119
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 522
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 7
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 151
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.