İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu

2014/201 E., 2014/237 K. · 15 Temmuz 2014

Künye

MahkemeYargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu
Esas no2014/201
Karar no2014/237
Karar tarihi15 Temmuz 2014

Konu

Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 265, 298 sayılı Kanun m. 161 ve 298 sayılı Kanun m. 133 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Tomarza Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2009 gün ve 92-86 sayılı görevsizlik kararında gösterilen sevk maddesinin 298 sayılı Kanunun 133/2. fıkrasının ikinci cümlesi olması ve 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesinin 3. fıkrasının tebliğname ve Özel Dairelerce görevsizlik kararlarının verildiği tarihlerde yürürlükte olan halindeki: "Ceza dairelerinde: a)Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir. b) Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir" hükmü birlikte değerlendirildiğinde, temyiz incelemesinin daha ağır yaptırım içeren biri silahlı en az üç kişi tarafından seçim kurulu çalışmasını engelleme suçuna ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 9. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir. Bu itibarla, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.