Yargıtay Ceza Genel Kurulu
2012/97 E., 2012/245 K. · 19 Haziran 2012
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Ceza Genel Kurulu |
| Esas no | 2012/97 |
| Karar no | 2012/245 |
| Karar tarihi | 19 Haziran 2012 |
Konu
Bu kararda 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu m. 23, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 231 ve Anayasa m. 174 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Hükmün açıklandığı, sanık ve katılanın da hazır bulunduğu 08.02.2008 tarihli oturumda, katılanın “...benim herhangi bir zararım giderilmedi, hastane masrafımı kendim karşıladım, 700 TL civarında zararım oldu, sanıktan şikayetçiyim” şeklinde anlatımda bulunduğu, soruşturma aşamasında katılanla uzlaşmak istemediğini belirten sanığın da aşamalarda zararı karşılamak istediğine ilişkin bir savunmada bulunmadığı gibi, zararın ödenmesi yönünde herhangi bir irade de ortaya koymadığı ve uzlaşmak istemediğini söyleyerek de bu durumu pekiştirdiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle, olayda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarından birisi olan mağdurun uğradığı zararın tamamen giderilmesi koşulu yerine getirilmediğinden, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ilişkin yerel mahkeme hükmü usul ve yasaya uygun olup, Özel Daire bozma kararı isabetsizdir. Bu itibarla, haklı nedene dayanan itirazın kabulü ile Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına, hükmün esastan incelenmek üzere Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu m. 23
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 231
- Anayasa m. 174
- 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu m. 13
- 5560 sayılı Kanun m. 23
- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu m. 40
- 5728 sayılı Kanun m. 562
- 6008 sayılı Kanun m. 7
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.