Yargıtay 3. Hukuk Dairesi
2018/6066 E., 2018/12636 K. · 11 Aralık 2018
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 3. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2018/6066 |
| Karar no | 2018/12636 |
| Karar tarihi | 11 Aralık 2018 |
Konu
Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 302, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 315 ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 303 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Sözleşmenin 6. maddesinde kararlaştırılan vergilerden Emlak Vergisi, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan sözleşmede aksi kararlaştırılmamış olması halinde kiralayan tarafından ödenmesi gerekir. Çevre temizlik vergisi ise, taşınmazın kullanımından kaynaklandığından kullanan tarafından ödenmesi gereken bir vergi türüdür. Bu bağlamda değerlendirildiğinde; Çevre temizlik vergisi, kiracının kira bedeli dışında ödeyeceği yan giderlerdendir. TBK'nun 315. maddesi, kiracının temerrüdünü düzenlemiştir. Anılan maddede “Kiracı, kiralananın tesliminden sonra muaccel olan kira bedelini veya yan gideri ödeme borcunu ifa etmezse, kiraya veren kiracıya yazılı olarak bir süre verip, bu sürede de ifa etmeme durumunda, sözleşmeyi feshedeceğini bildirebilir.” yazılıdır. Davacı kiralayan, emlak vergisi alacağı ile birlikte, çevre temizlik vergisi alacağını da takibe koymuş, davalı kiracı tarafından süresi içinde ödenmemesi üzerine itirazın iptali ile taşınmazın tahliyesine ilişkin iş bu davayı açmıştır. Mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek, yan giderlerden olan çevre temizlik vergisinin yazılı bildirim sonucunda ödenmediği belirtilerek, temerrüt koşulunun gerçekleştiği gerekçesi ile, tahliye isteminin kabulüne karar verilmiştir. Tahliye talebine yönelik verilen karar bu haliyle usul ve yasaya uygundur.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 302
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 315
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 303
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 341
- 6763 sayılı Kanun m. 45
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 260
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 258
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 317
- 2464 sayılı Kanun Mükerrer Madde 44
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 438
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 440
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.