Yargıtay 3. Hukuk Dairesi
2016/21795 E., 2018/9560 K. · 4 Ekim 2018
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 3. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2016/21795 |
| Karar no | 2018/9560 |
| Karar tarihi | 4 Ekim 2018 |
Konu
Bu kararda 1512 sayılı Kanun m. 162, 1512 sayılı Kanun m. 72 ve 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 43 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Dosyanın incelenmesinde; davacının kimlik bilgileri kullanılarak tanzim edilmiş sahte kimlik belgesini kullanan kişi, davacıya ait aracı, davalının noterliğinde yapılan araç satış sözleşmesi ile dava dışı kişiye sattığı, olaydan sonra sahte kimlik belgesi ele geçirilemediği, aracın dava dışı kişi adına tescil edildiği anlaşılmaktadır. Resmi işlem yapma görevini üstlenmiş olan noterin daha üst düzeyde dikkat ve özen görevi bulunmaktadır. Kamu hizmeti yürüten noterin, daha özenli davranıp gerekli araştırmayı yaparak kimlik belgesinin sahte olup olmadığını detaylı şekilde araştırması gerekmektedir. Davalı noterin, sahte kimlik belgesine dayanarak satış yapılmış olması özen yükümlülüğünü kusurlu şekilde aksattığını göstermekte olup, noterin eylemi ile meydana gelen zarar arasında illiyet bağının kesilmediği, davacının zararının oluştuğu açıktır. Bu nedenle, davalı noterin sorumluluğuna gidilmelidir. Ancak, araç kiralama işi ile uğraşan davacının da aracını kiralarken kendisinden beklenen özeni göstermediği ortadadır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 1512 sayılı Kanun m. 162
- 1512 sayılı Kanun m. 72
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 43
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 51
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 44
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 52
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 440
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.