Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2017/2451 E., 2018/1941 K. · 13 Aralık 2018
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2017/2451 |
| Karar no | 2018/1941 |
| Karar tarihi | 13 Aralık 2018 |
Konu
Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 432, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 294 ve 4787 sayılı Kanun m. 6 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bilindiği üzere 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294. maddesine göre "mahkeme usule veya esasa ilişkin nihai bir kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür". Dolayısıyla hâkim, verdiği (tefhim ettiği) hüküm ile bağlıdır ve hükmünü verdikten sonra o davadan elini çekmiş olur. Bir davanın yargılaması bittikten sonra verilen hüküm, taraflardan birinin temyizi üzerine bozulmadıkça, her ne sebeple olursa olsun, hâkimin o davaya yeniden bakması ve verdiği hükmü değiştirmesi olanaklı değildir. Başka bir ifade ile mahkeme elini çektiği bir davayı tekrar ele alıp, yeni ve başka bir hüküm veremez. Somut olayda kısıtlı ergin kişinin bir kuruma yerleştirilmesi istemiyle açılan davada mahkemece sulh hukuk mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş ve bu kararın temyizi üzerine Özel Dairece, aile mahkemelerinin görevli olduğu ve işin esasının incelenmesi gerektiğinden bahisle hüküm bozulmuştur. Bozma kararı sonrasında mahkemece önceki hükümde direnilmiştir. Yerel mahkeme hâkiminin verdiği görevsizliğe ilişkin direnme kararı nihai bir karardır ve sözü edilen direnme kararı usulen temyiz edilip bozulmadıkça mahkemece verilen ikinci karar yok hükmündedir (HGK, 24.06.2009 tarihli ve 2009/2-231 E., 2009/286 K.).
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 432
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 294
- 4787 sayılı Kanun m. 6
- 2828 sayılı Kanun m. 26
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 433
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 437
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 462
- 2828 sayılı Kanun m. 22
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 297
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 429
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 440
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.