Yargıtay 4. Hukuk Dairesi
2011/15592 E., 2012/3192 K. · 1 Mart 2012
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 4. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2011/15592 |
| Karar no | 2012/3192 |
| Karar tarihi | 1 Mart 2012 |
Konu
Bu kararda 6964 sayılı Kanun m. 20, 6964 sayılı Kanun m. 1/A ve 6964 sayılı Kanun m. 4 anılmaktadır.
Karardan
Davacı, çiftçilik tanımı kapsamında faaliyette bulunan park ve bahçeler müdürlüğünün aidat istenen dönemde ticari bir geliri olmadığını savunmakta ise de; 6964 sayılı yasanın 20. maddesinde odaya giriş ücreti ve yıllık aidatların tahsiline ilişkin usul ve esasların yönetmelik ile belirleneceği düzenlenmiş olup, Ziraat Odalarının Giriş Ücreti ve Yıllık Aidatları Hakkındaki Yönetmeliğin 5. maddesinde ise, “giriş ücreti ve yıllık aidat asgari ücretin yüzde ikisinden az, asgari ücretin beş katından fazla olmayacak şekilde Kanunun 20. maddesine uygun olarak bu yönetmeliğin 7. maddesinde yazılı birlikçe tespit edilen altı kademede gösterilen miktarlar dahilinde asgari ücretin belli olmasından sonra bir ay içerisinde oda yönetim kurulunca belirlenir…” biçimindeki ve Ziraat Odaları ve Ziraat Odaları Birliği Nizamnamesi’nin 30. maddesi uyarınca “…kurumlar, çiftçiliğe tahsis edilmiş sermayesi ve bu husustaki gelirleri ne olursa olsun birinci derecede çiftçi sayılırlar…” biçimindeki yasal mevzuat uyarınca davacının , davalı odanın asli üyesi olarak hiçbir çiftçilik geliri bulunmasa dahi yasa, yönetmelik ve nizamnamede gösterilen biçimlerde hesaplanacak asgari tutar üzerinden aidat ödemek yükümlülüğü bulunduğu anlaşılmaktadır. Ne var ki davacının davalıya ödemek zorunda kaldığı aidat borcunun nasıl hesaplandığına yönelik dosya arasında bir belge bulunmamaktadır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.