Yargıtay 22. Hukuk Dairesi
2016/7475 E., 2018/27074 K. · 13 Aralık 2018
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 22. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2016/7475 |
| Karar no | 2018/27074 |
| Karar tarihi | 13 Aralık 2018 |
Konu
Bu kararda 6245 sayılı Kanun m. 14 ve 6245 sayılı Kanun m. 42 anılmaktadır.
Karardan
Buna göre, Geçici bir görev ile başka bir yere gönderilenlere, görev mahalline varış tarihinden itibaren bu Kanuna göre verilen gündelikler: a. Yurtiçinde bir yıllık dönem zarfında aynı yerde, aynı iş için ve aynı şahsa 180 günden fazla verilemez. İlk 90 gün için tam, takibeden 90 gün için 2/3 oranında ödenir. b. Yurtdışında ilk 180 gün tam ve müteakip günler için 2/3 oranında ödenir. Geçici görevlendirmelerde meydana gelecek ara vermeler bu müddetleri veya gündelik miktarını artırmaya neden olamaz. Geçici görevlendirme tarihinde işyerinde yürürlükte bulunan Toplu İş Sözleşmesinin 34. maddesinde ise 6245 sayılı Kanun’a atıfta bulunulmuştur. Dosya kapsamında bulunan belgeler incelendiğinde, davacının ... ...’e 28.05.2014 tarihinde geçici görevlendirildiği, geçici görevlendirmeyi davacının talep ettiği, hatta geçici görevlendirme nedeniyle harcırah istemediğine dair de dilekçe verdiği, geçici görevlendirildiği bu yere 16.07.2014 tarihinde ise naklen tayin olduğu anlaşılmıştır. Dolayısıyla davacının daimi olarak atanmak istediği yere öncelikle geçici görevlendirme talebinde bulunduğu, geçici görevlendirmenin işletmeden kaynaklanan bir ihtiyaçtan değil davacının isteminden kaynaklandığı, bu durumda 6245 sayılı Kanun’un 14. ve 42. maddelerine göre geçici görev yolluğuna hak kazanamayacağı sonucuna varılmıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.