İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay Ceza Genel Kurulu

2008/46 E., 2008/182 K. · 8 Temmuz 2008

Künye

MahkemeYargıtay Ceza Genel Kurulu
Esas no2008/46
Karar no2008/182
Karar tarihi8 Temmuz 2008

Konu

Bu kararda 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 354, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 352/A ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 337 anılmaktadır.

Karardan

Anayasa Mahkemesinin 28.02.2008 gün ve 71-69 sayılı kararı ile iptal edilmiş bulunan ve eylem tarihinde henüz 5358 sayılı Yasa ile değişmemiş hali yürürlükte olan, İcra ve İflas Yasasının 337. maddesinde düzenlenen mal beyanında bulunmama eylemi hafif hapis cezasını gerektirmekte olup, aynı Yasanın 354. maddesi ile de müştekinin feragati veya borcun itfa edildiği sabit olduğu takdirde, davanın ve bütün neticeleri ile beraber cezanın düşeceğine amirdir. Anılan düzenlenmede amaçlanan husus, cezanın infaz kurumunda çektirilmesinden daha çok, borcun ödenmesinin sağlanarak cezanın tüm sonuçlarıyla ortadan kaldırılmasına yöneliktir. Aksi kanıtlanamayan ve tanık anlatımı ile davetnamenin tebliğ edilemediğine dair belgelerle örtüşen savunma doğrultusunda, amansız bir hastalığı bulunan ve ancak yakalama sonucunda hakkındaki cezadan haberdar olan ilgilinin, olay anında mesainin bitmesi ve alacaklı vekiline ulaşılamaması nedeniyle ertesi gün ödemede bulunmak koşuluyla serbest bırakılması ve borcun ödenmesinin sağlanarak, cezanın bütün sonuçlarıyla ortadan kaldırıl¬ması şeklinde gerçekleşen olayda yapılan işlem İİY’nın 354. maddesindeki düzenlemenin ruhuna ve amacına uygun bulunduğundan, sanığın olaydaki davranış biçimi hukuka aykırılık oluşturmamaktadır.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.