Yargıtay 8. Hukuk Dairesi
2018/12610 E., 2018/16920 K. · 8 Ekim 2018
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 8. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2018/12610 |
| Karar no | 2018/16920 |
| Karar tarihi | 8 Ekim 2018 |
Konu
Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 319, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3 ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 428 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bilinmektedir ki; Türk Borçlar Kanunu’nun 319. maddesinin 2. fıkrasında “......cı; bakım, satış ve sonraki ......lama için zorunlu olduğu ölçüde ......ya verenin ve onun belirlediği 3. kişinin ......lananı gezip görmesine izin vermekle yükümlüdür.” hükmü düzenlenmiştir. Bu hükmün uygulanması ise ancak taraflar arasında yapılmış ...... sözleşmesinin varlığı halinde mümkündür. O halde; mahkemece davacı tarafından dosyaya davalıyla aralarında ...... ilişkisinin varlığını açıkça ispatlayacak taraflar arasında mevcut olan bir ...... sözleşmesi sunulmadığına ve dosya kapsamında bu hususu ispatlayacak herhangi bir delil ibraz edilmediğine göre, davacının yukarıda açıklanan madde kapsamına girecek şekilde talepte bulunma hakkı olmadığı anlaşılmış olup davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek davalının yargılama giderlerinden ve vekalet ücretinden sorumlu tutulacak şekilde davanın konusuz kalmasına dayalı olarak karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi doğru görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 319
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 428
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 440
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.