Yargıtay 3. Ceza Dairesi
2018/8092 E., 2019/242 K. · 9 Ocak 2019
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 3. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2018/8092 |
| Karar no | 2019/242 |
| Karar tarihi | 9 Ocak 2019 |
Konu
Bu kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 231, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 86 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 309 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi ve denetime tabi tutularak yükümlülük belirlenmesi karşısında, 03.07.2005 tarihli ve 5402 sayılı Denetimli Serbestlik Hizmetleri Kanununun 11/1-c maddesinde yer alan “Müdürlüğün görevleri şunlardır: c) Kanunlarla öngörülen denetimli serbestlik tedbirine ilişkin görevleri yapmak” şeklindeki düzenleme nazara alınarak, sanığın denetim süresinde yükümlülüklere uygun davranıp davranmadığı hususunun Denetimli Serbestlik Müdürlükleri tarafından takip edilmesi gerektiği gözetilmeden, bu konuda İlçe Emniyet Müdürlüğünün görevlendirilmesine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı. Gereği görüşülüp düşünüldü: Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Çubuk Asliye Ceza Mahkemesinin 28.12.2017 tarihli ve 2017/407 Esas, 2017/645 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.