Yargıtay 20. Hukuk Dairesi
2017/6163 E., 2019/524 K. · 4 Şubat 2019
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 20. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2017/6163 |
| Karar no | 2019/524 |
| Karar tarihi | 4 Şubat 2019 |
Konu
Bu kararda 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu m. 38, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu m. 35 ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu m. 39 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
634 sayılı KMK’nın 35. maddesine göre anagayrimenkulün bakımı, korunması için kat malikleri yararına olan hususlarda gerekli tedbirlerin onlar adına alınması, yöneticinin görevi arasındadır. 634 sayılı KMK'ın 38. maddesi hükmüne göre yönetici, kat maliklerine karşı aynen bir vekil gibi sorumludur. Yönetici yönetim görevlerini kat malikleri adına dikkat ve özen göstererek yapması gerekip kendi kusur ve ihmaliyle oluşan zararlarda da şahsen sorumludur. Aynı Kanunun 39. maddesinde kat maliklerine hesap vermekle yükümlü olduğu hükmü düzenlenmiştir. Borçlar Kanununun 390. ve 321. maddeleri gereğince vekilin sorumluluğu genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin hükümlere tabidir. Vekil, müvekkile karşı vekalet görevini iyi bir biçimde yerine getirme ve yüklendiği işi özenle ifa etmekle yükümlüdür. Buna göre vekil kasıt veya ihmal ya da özensizlik ile müvekkile verdiği zarardan sorumludur. Yönetici, kat maliklerinin vekili sıfatıyla ve ayrıca Kat Mülkiyeti Kanununun 35. maddesinde belirtilen görevleri yerine getirirken özenli davranmak zorundadır. Kişisel kusuru yüzünden kat malikleri bir zarar görmüş ise yönetici bundan kişisel olarak sorumlu tutulmalıdır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu m. 38
- 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu m. 35
- 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu m. 39
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 390
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 321
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.