İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 19. Hukuk Dairesi

2013/1828 E., 2013/18518 K. · 20 Kasım 2013

Künye

MahkemeYargıtay 19. Hukuk Dairesi
Esas no2013/1828
Karar no2013/18518
Karar tarihi20 Kasım 2013

Konu

Bu kararda 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 179 anılmaktadır.

Karardan

2-Davacılar vekilinin ... ve ... yönünden verilen karara ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; davacılar ... ve ...'nun takip konusu bonoların kefili olan ... Kollektif şirketinin ortakları olduğu hususu dosya içeriği ile sabit olup ihtilafsızdır. Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6762 sy. Türk Ticaret Kanunu'nun kollektif şirketlerde mesuliyetin derecesini düzenleyen 179/1. maddesinde; “Şirketin borç ve taahhütlerinden dolayı birinci derecede şirket mesuldür. Şu kadar ki; şirkete karşı yapılan icra takibi semeresiz kalmış veya şirket her hangi bir sebeple sona ermiş ise, yalnız ortak veya ortakla birlikte şirket aleyhine dava açılabilir ve takip yapılabilir.” hükmü yer almaktadır. Bu durumda Mahkemece anılan Yasa hükmü gözetilerek bonolarda davalı-kefil kollektif şirketten alacağın tahsiline ilişkin olarak tüm işlemler yapılıp, yapılan icra takibinin semeresiz kalması, bir başka deyişle kollektif şirketinin malvarlığının borcu karşılamadığının belirlenmesi ve bunun aciz vesikası ile saptanması halinde ortaklara gidilebileceği gözetilmeden alacaklı vekilinin icra takip dosyasında 07.09.2010 tarihli talebi üzerine “borç ödeme muhtırasıdır” belgesinin çıkartılmasının yeterli bulunarak bu davacıların açmış oldukları davanın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.