İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 4. Ceza Dairesi

2009/27820 E., 2012/2768 K. · 14 Şubat 2012

Künye

MahkemeYargıtay 4. Ceza Dairesi
Esas no2009/27820
Karar no2012/2768
Karar tarihi14 Şubat 2012

Konu

Bu kararda 5326 sayılı Kabahatler Kanunu m. 30 ve 5728 sayılı Kanun m. 562 anılmaktadır.

Karardan

Ancak: 1-) Bir suçun sorgulaması sırasında, isim vererek suça konu eylemi başka bir şahsın işlediğinin belirtilmesinde iftira suçunun kasıt unsurunun bulunmadığı ve eylemin TCY 128/1 maddesi kapsamında savunma dokunulmazlığı kapsamı içinde kaldığının gözetilmemesi 2-) C.G.K. 2011/3-82 E.-182 K. sayılı 29/09/2001 tarihli kararına göre, kuru sıkı tabancayla ateş açma eyleminin Kabahatler Yasasının 30. maddesinde düzenlendiği,TCY 170/1 maddesinde tanımlanan genel güvenliği tehlikeye düşürme suçunu oluşturmadığının gözetilmemesi, 3-) Kabule göre de ... ile ilgili hükümlerden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması vesanık hakkında sabıka kaydında yer alan geçmiş hükümlülüklerin silinme koşullarının gerçekleşmesi karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu, …

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.