Yargıtay Ceza Genel Kurulu
2018/431 E., 2019/132 K. · 26 Şubat 2019
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Ceza Genel Kurulu |
| Esas no | 2018/431 |
| Karar no | 2019/132 |
| Karar tarihi | 26 Şubat 2019 |
Konu
Bu kararda 1632 sayılı Kanun m. 130, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 291 ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu m. 15 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Sanık müdafileri tarafından yapılan temyiz talebinin vekalet ücretine hasredildiği dikkate alınarak temyizin süresinde olup olmadığının belirlenmesi gerektiği, kısa karar ile gerekçeli kararda vekalet ücretine hükmedilmediği, kısa kararın sanık ve sanık müdafisine tefhim edildiği, 27.12.2017 tarihli duruşma tutanağında verilen kararın açıkça okunup, ana çizgileriyle anlatıldığının belirtildiği, diğer taraftan CMK’nın “Duruşma tutanağının ispat gücü” başlıklı 222. maddesinde; “Duruşmanın nasıl yapıldığı, kanunda belirtilen usul ve esaslara uygun olarak yapılıp yapılmadığı, ancak tutanakla ispat olunabilir. Tutanağa karşı yalnız sahtecilik iddiası yöneltilebilir.” düzenlemesine yer verilmiş olup bu hüküm karşısında duruşma tutanaklarında yazılı hususların aksi yalnızca tutanağın sahte olduğunun anlaşılması hâlinde ileri sürülebilecektir. Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde; 27.12.2017 tarihli kısa kararın açıklandığı duruşma tutanağında kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine vekâlet ücretine hükmedilmediği, bu hususun tüm karar ile birlikte açıkça okunup anlatıldığı, duruşma tutanağının aksinin kabulünü gerektirecek koşulların bulunmadığı, 27.12.2017 tarihinde sanık ve müdafisine tefhim edilen kararın CMK’nın 291. maddesinde öngörülen 15 günlük temyiz süresinden sonra 02.02.2018 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından Özel Dairece verilen 05.02.2018 tarihli ek kararın usul ve kanuna uygun olduğu kabul edilmelidir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 1632 sayılı Kanun m. 130
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 291
- 2797 sayılı Yargıtay Kanunu m. 15
- 1632 sayılı Kanun m. 114
- 6771 sayılı Kanun m. 17
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 223
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 296
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 222
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 302
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.