İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 20. Hukuk Dairesi

2013/2319 E., 2013/4473 K. · 16 Nisan 2013

Künye

MahkemeYargıtay 20. Hukuk Dairesi
Esas no2013/2319
Karar no2013/4473
Karar tarihi16 Nisan 2013

Konu

Bu kararda 3402 sayılı Kadastro Kanunu m. 16, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 237 ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 237 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

1086 sayılı HUMK.'nun 237. maddesi ve 6100 sayılı HMK'nın 303. maddesi hükmünce her iki davanın taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması durumunda ortada kesin hüküm vardır. Kesin hükmün varlığı halinde o hüküm, taraflar arasında kesin delil teşkil eder. Davacı Hazine eldeki davada, kadastro mahkemesindeki davada olduğu gibi çekişmeli taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olan, yayla olduğu iddiasında bulunmuştur. Karaisalı Kadastro Mahkemesinin 2009/560 E.- 1999/4 K sayılı kararı ile eldeki dava bakımından değerlendirme yapıldığında her iki davanın taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olduğu anlaşılmaktadır. Kadastro mahkemesi kararının eldeki dava yönünden kesin hükmün sonuçlarını meydana getireceğinden, davacı Hazinenin, daha önce kesin hükme bağlanan iddiaya dayanarak açtığı bu davada, dava konusu yerin Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğu iddiası dinlenemeyeceğinden, davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar vermek gerekirken, davanın kabulüne karar verilmesi usûl ve kanuna aykırıdır.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.