Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2017/1266 E., 2019/50 K. · 31 Ocak 2019
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2017/1266 |
| Karar no | 2019/50 |
| Karar tarihi | 31 Ocak 2019 |
Konu
Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 39, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 873 ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 97 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Somut olayda, yerel mahkemece ilk kararda direnildiği belirtilmiş ve inançlı temlik hukuksal nedenine dayalı istem bakımından önceki karar gerekçeleri tekrar edilmiş ise de; hile ve gabin hukuksal nedenleri bakımından ilk hükümde bu iddiaların esası bakımından yapılan değerlendirme sonucunda toplanan delillere göre hile ve gabin iddialarının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği hâlde, Özel Daire bozma kararından sonra Türk Borçlar Kanununun 39. maddesindeki bir yıllık hak düşürücü süre bakımından bir değerlendirme yapılarak, hak düşürücü sürenin dolduğu gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir. Şu hâle göre, mahkemenin direnme olarak adlandırdığı temyize konu kararın usul hukuku anlamında gerçek bir direnme kararı olmadığı; ilk kararında yer vermediği ve dolayısıyla Özel Daire tarafından da değerlendirilmeyen yeni bir hukuki gerekçeye dayalı, yeni hüküm niteliğinde olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 39
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 873
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 97
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 26
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 27
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 509
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 19
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 1023
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 81
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.