Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2017/2850 E., 2019/154 K. · 14 Şubat 2019
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2017/2850 |
| Karar no | 2019/154 |
| Karar tarihi | 14 Şubat 2019 |
Konu
Bu kararda 5464 sayılı Kanun m. 12, 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 386 ve 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (mülga) m. 12 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Açıklanan yasal düzenlemeler ve somut olayın oluş şekline göre, kartın muhafaza ve saklanmasında davacı tüketicinin kusurlu bir eylemi olduğuna dair dosya kapsamına yansıyan herhangi bir delil bulunmadığı gibi, davacı durumu fark eder etmez derhal bankaya bildirerek bu yönden de sorumluluğunu yerine getirmiştir. Bu durumda, gerçekleşen zararda davacıya atfedilebilecek kusur bulunmamaktadır. Hâl böyle olunca mahkemece aksi gerekçe ile davalılar ... ve Murat Doğan’ın sorumlu oldukları tazminat miktarında indirime gidilmiş olması yerinde olmayıp, bu yöne işaret eden Özel Daire kararına uymak gerekirken yazılı şekilde direnme kararı verilmesi hukuka aykırıdır ve hükmün bu yönden bozulmasını gerektirir. Buna ek olarak, uyuşmazlığın ortaya çıktığı olay tarihinden sonra yürürlüğe giren 5464 sayılı Kanun’un somut olaya uygulanması mümkün olmadığından Özel Dairenin davalı banka yönünden anılan Kanun’un 12. maddesinin dikkate alınması gerektiği yönündeki bozma kararı isabetli değil ise de; yalnızca imzayla ve davacı tüketicinin kart kullanım alışkanlıklarına göre oldukça yüksek miktarda alışveriş yapıldığı anlaşılan olayda, yukarıda da ayrıntılı şekilde açıklanan ilkeler çerçevesinde, olay tarihi itibariyle bankanın o günün koşullarına göre yeterli olmayan, güvenlik zafiyeti taşıyan bir sistem kullanıp kullanmadığının gerekirse konusunda uzman bilirkişiler marifeti ile araştırılması ve neticesine göre karar verilmesi gerekirken davacı ağır kusurlu kabul edilip davalı bankanın sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesi ile Banka yönünden maddi tazminat isteminin reddine karar verilmesi de hukuka aykırıdır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5464 sayılı Kanun m. 12
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 386
- 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (mülga) m. 12
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 99
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 115
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 390
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 141
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 142
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 491
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 429
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.