Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
2017/12184 E., 2019/11556 K. · 21 Mayıs 2019
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 9. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2017/12184 |
| Karar no | 2019/11556 |
| Karar tarihi | 21 Mayıs 2019 |
Konu
Bu kararda 659 sayılı KHK m. 14, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu m. 146 ve 5393 sayılı Belediye Kanunu m. 82 anılmaktadır.
Karardan
5393 sayılı Belediye Kanunun Avukatlık ücretinin dağıtımı başliklı 82 maddesi 1389 sayılı Devlet Davalarını İntaç Eden Avukat ve Saire Verilecek Ücreti Vekalet Hakkında kanuna atıf yapmış ancak bu kanun 659 sayılı KHK ile kaldırılmış, 659 sayılı KHK’ya konulan hükümde 1389 sayılı yasaya yapılan atıfların 659 sayılı KHK’ya yapılmış sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Sonuç itibariyle davacı işçi için uygulanacak mevzuat 1389 sayılı yasanın yerini alan 659 sayılı KHK olup anılan KHK’nın 14/2-a maddesi avukatın vekalet ücretinin %55'ini alacağını düzenlemişken, b maddesi ise alınacak vekalet ücretine 10.000 gösterge rakamının memur aylıklarına uygulanan katsayı ile çarpımı sonucunda bulunacak miktarla sınırlı olmak üzere yıllık ödeme sınırı belirlemiştir. Sonuç itibariyle davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı için takip ettiği davalardan elde edilen ücreti vekaletlerin dağıtımı konusunda mevzuatta kendileri bakımından sınırlama olmadığı şeklindeki iddia yerinde değildir. Söz konusu vekalet ücretlerinin dağıtımı 659 sayılı KHK’nın 14/2 maddesinin a ve b bendleri ile sınırlanmış olup davalı idarenin ödemeyi bu sınırlamaya uygun olarak yaptığı anlaşılmakla davanın reddi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle kabulü hatalıdır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 659 sayılı KHK m. 14
- 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu m. 146
- 5393 sayılı Belediye Kanunu m. 82
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.