İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 23. Hukuk Dairesi

2016/7998 E., 2019/2292 K. · 23 Mayıs 2019

Künye

MahkemeYargıtay 23. Hukuk Dairesi
Esas no2016/7998
Karar no2019/2292
Karar tarihi23 Mayıs 2019

Konu

Bu kararda 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 438, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 949 ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 23 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

İİK'nın 219/4. maddesi hükmü uyarınca, adi tasfiye ilanında, müflisin mallarını her ne sıfatla olursa olsun ellerinde bulunduranların, bunları aynı süre (bir ay) içinde iflas dairesi (seçildikten sonra iflas idaresi) emrine vermeleri, geçerli bir mazerete dayanmaksızın vermezlerse, (İİK'nın 336. maddesi uyarınca) cezalandırılacakları ve rüçhan haklarından yoksun kalacakları yazılır. Burada özellikle, rehin ve hapis hakkı sahiplerinin, üzerinde rehin veya hapis hakkı bulunan müflise ait malları bir ay içinde iflas idaresi emrine vermeleri söz konusudur. Makbul bir mazerete dayanmaksızın müflise ait malları bir ay içinde vermeyen rehin ve hapis hakkı sahipleri, rehin veya hapis hakkının kendilerine sağladığı rüçhan hakkından yoksun kalırlar. Somut olayda, müşteki banka talebinde kendi uhdesinde para ve kıymetli evrak bulunduğundan söz etmediğine ve bu konuda masaya bildirim yapmadığına göre, masaya başka kaynaklardan giren mal ve para üzerinde hapis (rehin) hakkını kullanamaz. Dolayısıyla, çek yaprağı ve mer'i teminat mektuplarından kaynaklandığı ileri sürülen şikayete konu toplam 139.821,25 TL tutarındaki şarta bağlı alacağın, rüçhanlı olarak iflas masasına kaydı mümkün değildir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.