Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2017/451 E., 2019/355 K. · 26 Mart 2019
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2017/451 |
| Karar no | 2019/355 |
| Karar tarihi | 26 Mart 2019 |
Konu
Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 561, 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 110 ve 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 463 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Somut olayda; davacı ve eşinin ortak evinin davalı ...'in kişisel seçimi ile davalı ...'in (davalı ...'in babası ) evi olarak belirlendiği, bir başka deyiş ile davalı ...'in eşi olan davacı ile birlikte yaşamak için ayrı bağımsız bir konutu değil kendi baba evini tercih ettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, mehir senedinde yazılı olan 150 gr altını davacıya teslim etmiş olan davalı ...'in hırsızlık olayı sırasında yurtdışında bulunduğu gerekçesi ile evden çalınan bu altınların bedelinden davalı ... ile birlikte davacıya karşı sorumlu olmadığına dair gerekçe isabetli değildir. Zira, davacı eşi olan davalı ...'in yönlendirmesi ile davalı ...'in evinde yaşamaktadır, altınları da eşinin isteği ile saklaması amacı ile diğer davalı ...'e teslim etmiştir. Sorumluluğun olaydaki bu özelliklere göre belirlenerek bir karar verilmesi gerekir iken, davalı ... yönünden bu talebin reddedilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 561
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 110
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 463
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 128
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 288
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 6
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 185
- 4787 sayılı Kanun m. 4
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 118
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 580
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.