Yargıtay 13. Hukuk Dairesi
2016/13946 E., 2019/6395 K. · 21 Mayıs 2019
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 13. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2016/13946 |
| Karar no | 2019/6395 |
| Karar tarihi | 21 Mayıs 2019 |
Konu
Bu kararda 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 392, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 508 ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 440 anılmaktadır.
Karardan
Vekâlet sözleşmesinin en önemli unsurları arasında, vekilin talimata uygun hareket etme borcu, özen borcu ve hesap verme borcu gelmektedir. Vekalet sözleşmesinde vekilin hesap verme borcu vekalet sözleşmesinin kurulmasıyla birlikte doğup, işin vekil tarafından yürütülmesi sırasında ve sona ermesinde de devam etmektedir. BK.nun 392.maddesi (TBK. 508. maddesi) hükmü gereğince vekil, talep üzerine yaptığı işin hesabını vermeye ve müvekkili nam ve hesabına edindiği her şeyi iade etmeye, iade edinceye kadar da almış olduğu şeyleri saklamaya zorunludur. Bu ilke ve kurallar altında somut olaya bakıldığında, vekil olan davalının, gerek hesap verme ve gerekse, özen ve sadakatle iş görme yükümlülüklerine aykırı davranıp davranmadığının saptanabilmesi için, satış işleminin yapıldığı tarihteki koşullar göz önünde tutulmalıdır. Mahkemece taşınmazın değeri konusunda; 16.02.2015 tarihinde alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın satış tarihi ve dava tarihi itibariyle arsa değeri hesaplanmış, taşınmazın davalıların murisi ... tarafından eşi ...’e 25.250,00 TL bedelle satıldığı ve taşınmazın gerçek rayiç değerinin satış bedeli olarak gösterildiği belirtilmiş, ancak mahkemece aynı kuruldan alınan 31.03.2015 tarihli ek raporda; dava konusu taşınmaz üzerine arsa sahibi Neriman ...’in dava dışı ... ile yaptığı kat karşılığı inşaat sözleşmesi sonucu yapılan binadan adına tescil edilen dairenin dava tarihindeki değeri olan 375.000,00 TL’nin davacının ¼ hissesine düşen değer olan 93.750,00 TL yönünden yapılan hesaplamaya göre karar verildiği anlaşılmaktadır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 392
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 508
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 440
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.