Yargıtay 13. Hukuk Dairesi
2016/26284 E., 2019/2984 K. · 6 Mart 2019
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 13. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2016/26284 |
| Karar no | 2019/2984 |
| Karar tarihi | 6 Mart 2019 |
Konu
Bu kararda 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 440, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 555 ve 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 457 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Bu ilkeler somut uyuşmazlığa uygulandığında; mahkemece, havale dekontuna eklenen "borç" kelimesi, havalenin borç için gönderildiğini ispata yeterli olmayacağı kabul edildiğine ve bu konuda Borçlar Kanunu'nunda da açık bir hüküm bulunmadığına göre, dekonta hangi kelimenin, cümlenin veya ifadenin yazılması halinde, havalenin borç olarak gönderildiğinin kabul edileceğinin de yargısal içtihatlarla açıklığa kavuşturulması gerekir ki; yukarıda sözü edilen hukuk güvenliği sağlanabilsin ve havale yapan kişiler, yapacakları havalelere bu ifadeyi eklemek suretiyle, havalenin borç olarak gönderildiğini kanıtlama imkanına kavuşsunlar. Davacı tarafından davalıya banka havalesi ile 30.000 TL gönderilmiş, dekonta "borç" ibaresi yazılmış, borcun ödenmemesi üzerine davacı tarafından davalı hakkında icra takibi başlatılmış, davalının takibe itiraz etmesi üzerine, görülmekte olan itirazın iptali talepli dava açılmıştır. Söz konusu havale, davalı tarafından herhangi bir çekince ileri sürülmeksizin kabul edilmiştir. Davacı, davalıya gönderdiği havaleye "borç" ibaresini eklediğine, davalı da havaleyi herhangi bir çekince ileri sürmeksizin kabul ettiğine göre, davacı ispat külfetinden kurtulmuştur. Artık havalenin borç ödemesi için yapıldığını ispat külfeti davalıya düşmektedir; ancak davalı tarafından bu yönde bir delil mahkemeye sunulmadığı gibi, davaya cevap da verilmemiştir. Bu durumda davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi hatalıdır. Bu nedenle, red kararının onanması yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 440
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 555
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 457
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 556
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 190
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.